Lonjakan dalam bidang kecerdasan buatan (AI) serta perdebatan hangat mengenai risikonya telah menjadikan CEO Anthropic, Dario Amodei, pemimpin teknologi yang paling menonjol, walaupun individu berusia 43 tahun itu kekal misteri.
“Saya fikir beliau ialah salah seorang legenda hebat dalam dunia teknologi dan perniagaan,” kata Alex Karp, CEO pakar analisis data Palantir.
Anak jati San Francisco ini membina sebuah syarikat dalam tempoh hanya lima tahun yang mungkin bernilai 2 trilion dolar apabila ia disenaraikan di bursa saham musim luruh ini.
“Jelas ada Dario, Sam Altman, serta figura ekonomi tradisional seperti Jamie Dimon dan Bernard Arnault,” kata Stephen Henriques, rakan senior di Yale Chief Executive Leadership Institute. “Beliau berkemungkinan salah seorang CEO yang paling dikenali.”
Berrambut tidak rapi, berkaca mata bulat, bersikap mesra, dan gemar memakai baju panas leher V, Amodei sangat berbeza daripada arketip eksekutif korporat dan kelihatan didorong oleh sesuatu yang tidak ada pada rakan sejawatnya.
Hal ini mempesonakan sekali gus merengsakan golongan taikun modal teroka serta lingkaran dalam Presiden Donald Trump; mereka bergelut untuk memahami pendekatan beliau dan berasa kurang senang dengan apa yang mereka anggap sebagai amaran yang terlalu membesar-besarkan risiko kecerdasan buatan (AI) terhadap umat manusia.
Lebih mengejutkan adalah keputusannya pada Mac lalu untuk berdepan dengan Pentagon berhubung penggunaan AI milik syarikatnya dalam ketenteraan dan keselamatan, dengan risiko kehilangan segalanya.
‘Idealistik’ atau Pelaksana Strategik?
Ada yang melihat beliau sebagai seorang humanist yang prihatin terhadap impak AI kepada masyarakat, serta berkeupayaan menarik penyelidik terbaik dunia untuk projek yang mampu mengubah sejarah.
Yang lain pula menyifatkan beliau sebagai pelaksana strategik mahir yang sanggup mengeksploitasi ketakutan kolektif terhadap teknologi demi kepentingan Anthropic.
“Beliau sangat idealistik… dalam pengertian teknikal atau saintifik,” kenang Michael Berry, profesor madya di Princeton Neuroscience Institute yang membimbing kerja doktoral Amodei pada lewat tahun 2000-an. “Beliau mahu cuba menangani masalah besar yang memberikan impak besar.”
Berasal daripada latar belakang ahli fizik, Amodei beralih ke bidang biologi untuk ijazah doktor falsafahnya.
Menurut Berry, beliau berminat untuk “membina kemahiran yang mungkin pada masa akan datang membolehkannya mengubat pelbagai penyakit.”
Namun, tidak semua orang mengingatinya sedemikian.
“Saya tidak pernah melihat seseorang yang terlibat dalam misi moral atau etika yang kuat,” kata Olivier Marre, yang pernah bekerja bersama Amodei di Princeton dalam membangunkan peranti analisis retina.
“Dario seorang yang berambisi, berhasrat untuk berjaya dan diiktiraf, tetapi tidak secara berlebihan atau luar biasa,” kata Marre, yang kini seorang pengarah penyelidikan di INSERM, Perancis. “Beliau bukanlah seorang megalomania yang menindas orang lain.”
Selepas Princeton, penggemar sukan renang ini mengambil pengajian pascadoktoral di Stanford yang berfokus pada analisis protein.
Tempoh tersebut sejajar dengan kemajuan besar dalam AI, terutamanya kerja pemenang Anugerah Nobel, Geoffrey Hinton, yang menunjukkan bahawa model yang lebih besar memberikan prestasi lebih baik.
“Detik penting bagi saya adalah apabila beliau mula berminat dengan AI dan Altruisme Berkesan (Effective Altruism), yang menentukan hala tuju kerjayanya,” kata seorang saksi yang enggan dikenali. “Sebelum itu, sejujurnya saya fikir beliau boleh menceburi perkara yang kurang asli, atau sekurang-kurangnya perkara yang kurang mendapat tumpuan.”
Amodei dianggap sebagai figura utama dalam gerakan altruisme berkesan dan rasionalisme, yang antara lainnya bertujuan mengurangkan risiko AI.
Anthropic memberitahu AFP bahawa Amodei telah berkali-kali menyatakan bahawa beliau tidak menganggap dirinya sebagai sebahagian daripada komuniti Altruisme Berkesan, dan syarikat itu tumpu kepada penyelesaian masalah berbanding didorong oleh sebarang gerakan atau ideologi tertentu.
Gregory Diamos menyaksikan anak kepada pendatang Itali ini membuat peralihan tersebut.
Ketika kedua-duanya bekerja di gergasi enjin carian China, Baidu, beliau mengingati permohonan kerja daripada seorang ahli fizik dan biologi yang tidak mempunyai latar belakang dalam kejuruteraan atau AI.
“Tanggapan pertama saya, ya, saya fikir ia langsung tidak berkaitan,” kata Diamos, seorang perintis dalam memanfaatkan cip GPU berkuasa tinggi Nvidia untuk AI.
Namun, beliau tetap membaca hasil kerja terdahulu calon tersebut, sebuah projek kimia berkomputer bernama ProteoWizard.
“Ia antara kod terbaik yang pernah saya lihat. Jadi saya berfikir, jika seseorang yang tidak mempunyai latar belakang sains komputer selain belajar sendiri boleh menghasilkan ini, beliau pasti dapat menyelesaikan apa sahaja yang kami kerjakan.”
Walaupun sesetengah jurutera terlatih memandang rendahnya, “beliau benar-benar bekerja lebih keras daripada orang lain,” kata Diamos.
“Beliau mengejar dengan pantas kerana mendedikasikan seluruh hidupnya untuk perkara itu, setiap jam semasa bangun dan lebih daripada itu.”
Pergelutan Dalaman
Semasa tahun yang singkat di Baidu itulah personaliti awamnya mula menyerlah.
Dalam pasukan seramai 300 orang, “beliau mempunyai antara personaliti terkuat,” kata Diamos, sentiasa bersedia untuk berdebat mengenai hala tuju penyelidikan.
“Beliau tidak mempunyai masalah berdepan dengan penyelidik yang jauh lebih berpengalaman.”
Sikap itu berlarutan sehingga ke peringkat pengurusan. “Jika beliau tidak bersetuju dengan… hala tuju syarikat, beliau akan menyatakannya,” kata Diamos.
“Saya fikir itulah yang akhirnya menyebabkan beliau meletak jawatan, lama-kelamaan ketidakselesaan itu menjadi terlalu besar sehingga beliau merasakan ia tidak berbaloi untuk diteruskan.”
Beliau meninggalkan Baidu untuk menyertai Google, dan kemudiannya meninggalkan OpenAI atas faktor strategi, kerana percaya keselamatan AI di sana telah diketepikan.
“Melihat impak yang bakal dibawakan oleh kerja tersebut, orang ramai tidak dapat elak daripada memberikan pandangan,” kata Diamos, hal ini menjelaskan mengapa Amodei banyak menghasilkan penulisan esei yang panjang lebar.
Umpama sketsa “Saturday Night Live” baru-baru ini yang menampilkan beliau sebagai figura yang terseksa dan sukar menyembunyikan ketakutannya terhadap AI.
“Anda dapat melihat pergelutan dalaman yang besar tentang apa yang difikirkannya mengenai AI, dan ini sesuatu yang menggalakkan,” kata Henriques. “Adakah terdapat strategi pemasaran lain di sebalik perkara itu? Mungkin.”
– AFP
{suggest}